Türkiye'de "sınıf" kelimesini kullanmak uzun süre yasak kaldı.
Yok yani, "5 Edebiyat B sınıfı" ya da "birinci sınıf lokanta" gibi değil, sosyal
sınıf anlamında...
Üniversitede bile yasaktı, tez hazırlayanlar "sosyal tabakalaşmadan" söz ederek
laf kıvırtmaya çalışırlardı, Birinci Şube'nin "uyanmamasına" dua ederek...
Komünizm masası şefi Parmaksız Hamdi Bey adamın canına okurdu çünkü...
Çünkü imtiyazsız, sınıfsız, kaynaşmış bir kitleydik ve de biz bize benzerdik!
Kaç milyonerimiz vardı? Hiç! Binaenaleyh efendiler...
Sınıf gerçeğinin dehşetini iliklerinde hisseden Türkiye, ancak altmışlı yıllarda
sınıftan söz edebilmeye başladı.